فرانسواز ساگان، داستان نویس معاصر فرانسوی، زنی زیبا، جسور و لذت طلب بود که پابرهنه پشت فرمان اتومبیلهای مسابقه می نشست و سن تروپه در جنوب فرانسه را زیر پا می گذاشت، جهان ادبیات را شیفته خود می کرد و در مصرف مواد مخدر چنان بی رویه عمل می کرد که سگش از بو کردن دستمالهای گردن او مسموم می شد!

فرانسواز ساگان در سال ۲۰۰۴ درگذشت و بعد از فرونشستن توفان رسوایی های گریز از مالیات و فساد مالی این هنرمند، آنچه از او بجا مانده (البته بجز میراث ادبی اش) مبلغ ۶۰۰ هزار یورو (۴۷۰ هزار پوند) بدهی است. با این حال فرانسه یک بار دیگر دلباخته آن دسته از ادیبان زن خود شده که با آثار، روابط عاشقانه و راه و روش عجیب و غریبشان در زندگی، هنجارهای جامعه و روزگار خود را به چالش می گرفتند.

انتشار زندگینامه جدیدی از ساگان به قلم یکی از عشاق مونث او، ساخت یک فیلم سینمایی بر اساس سرگذشت او و انتشار دوباره ۹ اثر از آفریده های ادبی وی پس از سالها، باعث شده که مجله ادبی "لیر" در فرانسه پیش بینی کند که سال ۲۰۰۸ سال رنسانس ادبی فرانسواز ساگان باشد.

بدهی ها و رسوایی های مالی ساگان نشانگر آن است که او واپسین سالهای عمرش را به تهیدستی گذراند. ناشران رغبت نداشتند هیچ یک از رمانها، نمایشنامه ها و مجموعه مقالات او را که شمارشان از ۴۰ عنوان فراتر است منتشر کنند و این آثار رفته رفته در بازار نایاب شد. اکنون پسر او که مراقبت از میراث مادرش را به عهده گرفته است امید دارد که یک اقتباس سینمایی از اولین رمان مادرش و تب "ساگان ستایی" که اکنون فراگیر شده، باعث بشود که آثار این هنرمند برای نسل جدید کتابخوانهای فرانسوی از نو انتشار یابد.